Daginn í daaag, daginn í dag...

A bupp

2006-12-13T11:14:00.000Z

Jæja. Þetta er orðið ágætt. Farið frekar yfir á truflun fyrir nýtt internetegó. Allt mjög hrátt og ekkert búið að gera. En það kemur alltsaman.

2006-12-05T09:42:00.000Z

Bloggdoðinn undanfarið útskýrist að ofurlitlum hluta með bloggdeyð. En aðallega því að bloggerinn virðist hættur að gútera færslurnar mínar. Að minnsta kosti að heiman, þaðan sem ég hef reynt að senda sömu færsluna svona eins og annað hvert kvöld síðasta mánuðinn. Sjáum hvort þetta gangi betur - ég sendi þetta úr vinnunni.

Mig grunar að þetta standi í tengslum við það að ég þráast við að skipta yfir í nýju bloggerversjónina: ég nenni ekki að fá mér google account. Ég fer eiginlega bara að gefast upp á þessu. Hvað segirðu Óli, var þér alvara þegar þú nefndir truflun við mig um daginn?

Dagur íslenskra kvikmyndatitla

2006-11-16T09:56:00.000Z

Ég gleymdi að gá eftir þessu í blöðunum í morgun. En ég sé að dagur íslenskra kvikmyndatitla er að minnsta kosti ekki á internetinu:
Samanber.
Samanber.
Samanber.

(Þó finnast undantekningar. Sé leitað.)

Svo að öllu sé nú haldið til haga ákvað ég að skella hér inn mínum eigin þýðingum á titlum þeirra kvikmynda sem sýndar eru í kvikmyndahúsum borgarinnar í dag. Ég leitaðist eftir fremsta megni við að halda í heiðri þær hefðir sem löngu voru fullmótaðar í æsku minni þegar enn tíðkaðist að íslenska kvikmyndatitla upp á hvunn einasta dag: Þriggja eða fjögurra orða nöfn með annaðhvort "í" "á" eða "og" um miðbikið. Stuðlar og innrím þóttu aldrei til lýta. Minna máli skipti hvort nokkur tenging væri við enska heiti myndarinnar. Eða við efni hennar yfir höfuð. Þeir lesendur sem hafa betri hugmyndir en neðangreindar eru eindregið hvattir til að liggja ekki á tillögum sínum.

Adrift - Allt á floti allsstaðar
Flyboys - Hasar í háloftunum
Open Season - Byssuleyfi og bjarnargreiðar
Borat: Cultural Learnings of America for Make Benefit Glorious Nation of Kazakhstan - Borat: Menningarlegir lærdómar af Bandaríkin til góðs glæsileg þjóð Kazakhstan
The Departed - Bræður munu berjast
The Last Kiss - Hinsti kossinn
Fearless - Hasar í háloftunum
Barnyard - Í koti kátt
The Devil Wears Prada - Pilsvargar og prentsverta
Material Girls - Systur í slæmum málum
Jackass: Number Two - Asnakjálkar: Aftur í rassinn gripið
The Wild - Ævintýri í óbyggðum
The Queen - Í höllu drottningar
The Guardian - Hvert örstutt sundtak
Mýrin - Morð í Norðurmýri
Börn - Börn í borg óttans

Ó! Dagar íslenskrar tungu!

2006-11-15T13:42:00.000Z

Ó!
Dagar!
Þið sem allir!
Eitt sinn voruð!
Dagar íslenskrar tungu!

Plaff

2006-11-14T16:49:00.000Z

Ég átti alltaf eftir að benda á ágætt opið bréf frá Kolbeini Óttarssyni Proppé til Jónínu Bjartmarzz Umhverfisráðs og Einars K. Guðfinns Sjávarútvegsráðs í Mogganum á sunnudaginn var. Þar lagði hann út af eftirfarandi orðum Einars, sem finna má á heimasíðu hans:

Eða hvernig litist mönnum á ef ég segði; þessa tegund má veiða, en ekki þessa. Þetta vil ég friða – og af því bara. Það sjá allir fáránleikann í slíku; - nema auðvitað nokkrir íslenskir kaffihúsaspekingar.

Í framhaldinu benti Kolbeinn á það að við getum ekki leyft okkur að hafna tilfinningarökum meðan við ræðum veiðar á einni tegund en um leið tekið þau góð og gild sem ástæður til að taka ekki upp veiðar á öðrum tegundum. Og tók sem dæmi: á Íslandi eru fuglastofnar af stærð sem myndi vel veiðiálag í hóflegum mæli. Fuglastofnar sem veitt er úr á meðal margra nágrannaþjóða okkar og þykir þar sjálfsagt mál. Fuglastofnar eins og heiðlóa og spói. Ef við afskrifum alla nítjándu aldar rómantík og "ég-á-bú-í-berjamó" tilfinningavellu þá er með vísan í ofangreind orð ráðsins ekkert því til fyrirstöðu að selja veiðikort á kvikindin.

Ansvítans. Ég hefði viljað koma auga á þetta sjálfur fyrst. Og tek hatt minn ofan fyrir bréfritara fyrir vikið.

Skerí

2006-11-10T08:46:00.000Z

Það er eitt sem ég hef ekki séð eða heyrt marga ræða eftir niðurstöður síðustu skoðanakannana.

Við getum kallað þetta góðar fréttir/slæmar fréttir.

Ef úrslit næstu kosninga yrðu í líkingu við niðurstöður síðustu skoðanakannana þá væri meirihluti Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks fallinn.

Só far, só gúdd.

Hvað raunhæfasta mögulega tveggja flokka stjórnin samanstæði þá af meirihluta Sjálfstæðisflokks og Frjálslyndra.

Það finnst mér dálítið ógnvekjandi tilhugsun.

Pissusálmur nr. 51

2006-11-08T09:05:00.000Z

Pissusálmur nr. 51

Í Listaháskólanum
er logagyllt sturtubað.
Og fólkið loggar sig inn
og fylgist með fréttunum
til þess að dæma um það.

Það er haust í lofti
og himinninn loðinn og grár.

Þetta er lagleg stúlka
með stert í hnakka
og stensluð skapahár.

Og maður með silfur í vöngum
segir við mig:

"Skyldi stúlkan nokkuð hafa faglegar og listrænar forsendur
til að láta míga á sig?"

2006-11-01T10:20:00.000Z

Já þetta með köttinn. Það var ósköp sætt. Við fórum út í göngutúr fjölskyldan á laugardagseftirmiðdaginn. Við komum heim undir kvöldmat. Þegar við göngum upp að blokkinni segir konan mín sisona, "ksss, ksss," út í myrkrið. Og þá kemur hún Madditt stökkvandi utan úr runna. Glorsoltin og fegin að komast aftur inn eftir útilegu á þriðja sólarhring en annars öll í heilu lagi.

Annars er ég að hugsa um að hætta þessu í bili. Byrja kannski aftur með vorinu. Bless á meðan.

Stríðsherrar Pez og Ming hinn miskunnarlausi

2006-10-31T10:32:00.000Z

Ég mun segja frekari tíðindi af kettinum. En ekki í dag.

Nú ber það nefnilega helst til tíðinda að herdeildir mínar á írsku vígvöllunum hafa reitt til síns nýjasta höggs. Ég mæli einnig sérstaklega með hlekknum frá stríðsherrunum mínum yfir til Mings hins miskunnarlausa. Þar er sko skemmtilegasta ljóðasíða internetsins.

Segi og skrifa:

Skemmtilegasta. Ljóðasíða. Internetsins.

Fundin

2006-10-29T22:04:00.000Z

Fundin. Allt er gott sem endar vel.

Köttur og bangsar

2006-10-27T11:10:00.000Z

Ja sjaldan er ein báran stök. Frúin hringdi í mig í gær og sagði mér að kötturinn væri horfinn. Það er ómögulegt, sagði ég. Þetta er inniköttur sem hefur ekki farið lengra en út á svalir á þriðju hæð (þegar veður leyfir) síðan við fluttum í Grafarvoginn. Og var reyndar orðin hálfgerður inniköttur fyrir - henni líkaði ekkert alltof vel við heiminn þarna úti, jafnvel þótt hún kæmist út til að skoða hann.

En reyndin er þessi. Hún er horfin. Gufuð upp. Jörðin búin að gleypa hana. Ekki einu sinni brosið eftir. Möguleikarnir eru þrír:
1) Hún gæti hafa sloppið fram á gang meðan ég skrapp að ná í dagblöðin í gærmorgun. Og þaðan út um útidyrnar seinna um daginn án þess að nokkur hafi tekið eftir henni. Ólíklegt.
2) Hún gæti hafa sloppið út á svalir í gær þegar Logi var settur út í vagninn. Og stokkið þaðan niður þrjár hæðir. Enn ólíklegra.
3) Hún gæti verið inni í skáp eða undir einhvurslags mublu. Ólíklegast af öllu, þarsem ekki hefur heyrst múkk í henni í vel á annan sólarhring núna. Nema hitt komi í ljós, að við finnum hana þá fyrst þegar hún fer að lykta.

Þetta. Er. Óskiljanlegt.

Hún var ekki einusinni með ól um hálsinn. Þess þurfti ekki. Hún fór aldrei út.

Allavega. Ef þú ert að þvælast í Grafarvogi og rekst á lítinn, feitan, gráan kött sem lítur nokkurnveginn svona út (ekki alveg samt (nefni sérstaklega að hún hefur hvíta skellu vinstra megin á snoppunni) - ég er ekki með rafræna mynd af henni við höndina) þá má viðkomandi... tjah... bara gleyma því. Þú nærð henni aldrei, held ég. Hún er fælin. Hún fælist... allt.

Þetta er hálfvonlaust eitthvað.

Annars skilst að það sé einhverslags alþjóðlegur bangsadagur í dag. Eygló með glænýja sendingu af böngsum á bókasafninu sínu og Hrefna átti að gjöra svo vel að mæta með bangsa í skólann í morgun. Í tengslum við það rakst ég á frétt um bangsavígin miklu sem voru framin í Englandi núna síðsumars.

Á dögum sem þessum kætir mann alltaf ofurlítið að geta lesið um ófarir annarra.

Nóvembersvar: Kettir

2006-10-26T11:02:00.000Z

Svarið við nóvembergetrauninni er: Kettir.

Dora Maar lét Picasso mála af sér fræga mynd með ketti.
Charles Perrault er höfundur ævintýrisins um stígvélaða köttinn.
Thomas J. Woodward, betur þekktur undir nafninu Tom Jones, söng "Hvað er títt, kisulóra."
Cioacchino Rossini samdi Kattadúettinn.
Erwin Schrödinger er höfundur þversagnarinnar um köttinn sem er bæði dauður og lifandi.
Jón Helgason orti ljóðið "Á afmæli kattarins" (Viðsjárverð þykir mér glyrnan gul...)

Ætli ég hafi náð þessu?

Gotta

2006-10-25T17:02:00.000Z

Sorgarfréttir: Hún Gotta er dauð, blessuð kerlingin. Karl faðir minn gróf hana frammi í Reit í fyrradag. Stelpurnar fengu fréttirnar undir kvöldið í gær. Ég var því miður fjarri þegar það var en þær ku víst hafa tekið því af karlmennsku. Við Una ræddum þetta svo aðeins í morgun. Henni þótti þetta eðlilega mikil tíðindi.

Nú er tómlegt í Bakkahlíðinni og foreldrum mínum ku þykja skrýtið að heyra kvikindið ekki lengur bægslast frammi í þvottahúsi. Ég get ekki ímyndað mér að þetta hundleysisástand vari lengi.

Ég man að foreldrar mínir eignuðust Gottu um svipað leyti og við Árný byrjuðum saman. Svona líður tíminn. Í denn tíð var Gotta fjörmikill svartur Labradorhvolpur. Undir það síðasta var hún afgamalt skar og skildi við södd lífdaga.

Þannig gengur það.

--Þannig gengur það.

Smá fróðleiksmoli að síðustu: Ef ég man rétt þá hét hún í höfuðið á bátnum sem flutti fyrstu hreindýrin til Íslands. Síðar var sá bátur fyrsti róðrarbáturinn sem faðir minn var munstraður á sem ungur maður.

2006-10-24T13:28:00.000Z

Og í því rifjast upp fyrir mér þegar ég horfði með honum Pétri bró á Careless Whisper vídeóið í Poppkorni RÚV um miðjan níunda áratug síðustu aldar. Og þar sem við horfðum á George Michael eigra innan um lagnet, talíur og hampreipi í uppdigtuðum netaskúr hversu mikil blessun það yrði ef hann myndi nú hengja sig í einhverjum af þessum köðlum.

Já, það er slembigefið eitís rívæval í spilastokkinum mínum þessa stundina. Nú er það Hold Me Now með Skafta og Skapta.

Annars hálfgerð synd hvað hann virðist vera að fara illa útúr hampinum í seinni tíð, strákurinn. Það vill segja, George Michael, vitaskuld.

2006-10-24T10:18:00.000Z

Æ, er þá ekki Tondeleió búin að gefa upp öndina á tölvuöld. Það var skammlíft gaman.

Ekki það að neinn þurfi að undra: Það er lítið fútt í því að viðra skoðanir sínar á internetinu ef sá eini sem nennir að lesa þig er einhver gráhærð pungrotta í Grafarvoginum.

Ljóð móldagsins: Gunnar er enn heill heilsu

2006-10-23T08:40:00.000Z

Gunnar er enn heill heilsu

gegnsýrð af ófrjósemi!

(athugasemdin á við um efni sem flokkast sem
krabbameinsvaldandi
stökkbreytivaldandi
hafa skaðleg áhrif á æxlun
stefna skal að því að efni sem eru framandi í umhverfinu
skaðleg mönnum og náttúrunni
verði ekki til staðar í framtíðinni)

þegar ég stóð á ganginum á slysadeildinni
horfði inn í stofuna
þar sem hann lá meðvitundarlaus
að berjast við ófrjósemi
bíða eftir að fara ekki
bara til að verða fyrir vonbrigðum--

sterkt eitur
gæti verið lífrænt leysiefni
eða hættulegt heilsu
í tengslum við efnið
hættulegt umhverfinu
ertandi
hættulegt magn
af efnafræðilega óstöðugum efnum
í hættulegum styrkleika

hættu!

vá ég vildi ekki hitta
alvöru frjálshyggjumann
að þínu skapi
þú kveikir í húðæxli
á gasgrilli drauma þinna
þú dælir paraffínolíu
í pípulagnirnar mínar

(persónuhlífar ófullnægjandi
efnið getur ert
skaðlegt vatnalífverum
skaðleg langtímaáhrif
á lífríki í vatni)

þar liggur
slefandi gallalausi séfferhundurinn
í steranautinu:

ég er farinn að drekka meira kaffi
stórhættulegt
sé ekki fram á að geta staðið mig
í frænkuhlutverkinu

2006-10-20T13:07:00.000Z

Það eru rólegheit á blogginu mínu þessa vikuna. Enda allt brjálað að gera í raunheiminum.

Komið aftur á mánudaginn þegar ég fagna Móldeginum með birtingu efnafræðiljóðsins "Gunnar er enn heill heilsu."

Þangað til þá, góða helgi.

Lausnir

2006-10-18T16:30:00.000Z

Líf okkar er eitt samfellt vandamál. Og því skal kannski engan undra að auglýsendur keppast hver um annan þveran að bjóða okkur lausnir á hverjum þeim vandamálum sem geta plagað okkur. Okkur eru boðnar hugbúnaðarlausnir, samskiptalausnir, samgöngulausnir, fjármálalausnir, hreinlætislausnir, rýmislausnir og jafnvel veislulausnir. Auglýsingalausnir, en ekki hvað. Fyrirtækjalausnir og einstaklingslausnir. Eða einstaklingsmiðaðar lausnir, svo ég komi því nú rétt út úr mér. Heildrænar lausnir fyrir aðila á sviði einstaklingsviðskipta í þarfamiðaðri bankaþjónustu.

Þó fannst konunni minni steininn taka svo hressilega úr að hún varð að hnippa í mig þegar hún sá auglýsingu frá búð hér í bæ sem selur rúm, dýnur, kodda, áklæði og annað fyrir svefnmiðaða einstaklinga. Þar var vitaskuld verið að auglýsa svefnlausnir.

Svefnlausnir. Ef það er ekki orð dagsins.

Ljóð

2006-10-17T11:15:00.000Z

Ég var að taka eftir því að nú hafa öll ljóðin sem ég hef plantað á ljóð.is hlotið þá upphefð að vera ljóð dagsins. Og skentileg tilviljun: ljóð dagsins í dag heitir einmitt í höfuðið á vinnustaðnum mínum. Gamanaððí.

Í tengslum við það er rétt að vara strax við Móldeginum (takk Valli) á mánudaginn næsta. Ég mun að sjálfsögðu birta hérna frumsamið ljóð um efnafræði (eins og própónentarnir stinga m.a. uppá) og mana alla sem vettlingi geta valdið að gera slíkt hið sama. Upp með skriffærin. Allir með.

Meðmæli dagsins: Tondeleió

2006-10-13T08:48:00.000Z

Kalt mat: 10-15 pistla- og greinahöfundar í íslenskum blöðum sem ekki nokkur maður les. Kalt mat á sömu tölu fyrir íslenska bloggheima fæst með því að margfalda með respektífu invers hlutfalli stærðar blaðamannastéttarinnar og íslensku þjóðarinnar allrar: svona umþaðbil fimmþúsund bloggarar sem skrifa útí tómið, ef mér skjöplast ekki.

Að því sögðu vil ég benda á manneskju sem ég þekki hvorki haus né sporð á en sem mér finnst vera bestast varðveittasta bloggleyndarmál síðasta mánaðar.

Og má vera að hún kunni mér litlar þakkir fyrir athyglina.

Meðmæli dagsins: Rósmarín

2006-10-12T09:13:00.000Z

Mæli dagsins eru með Rósmarínklippingunni.

Una var með hitavelling á sunnudaginn var og tók upp á ýmsu skemmtilegu sér til dundurs í vanráðinu. Toppnum var náð þegar hún læddist með skæri inn á baðherbergið og náði af sér, já, toppnum. Uppúr helginni fór hún á hárgreiðslustofu til frekari lagfæringa af höndum fagmanna. Og kom heim með þessa líka ofsasætu Rósmarínklippingu. Akkúrat svona lítur hún út í dag.

Svo sæt. Svo sæt.

Tema vikunnar: Meðmæli

2006-10-11T08:44:00.000Z

Ég man eftir Helgu Kvam að norðan. Hún er þar enn í dag. Og tekur góðar myndir. Ég mæli með Mynd-á-dag verkefninu hennar. Það er nú á sínum tvöhundruðátttugastaogsjötta degi. Ansi hreint magnað.

Með andskotann á hælunum

2006-10-10T10:18:00.000Z

Einhverra hluta vegna dauðlangar mig til að mæla með myndinni Running Scared. Það eru einhverjar vikur eða mánuðir síðan við sáum hana en mig langar enn til að segja þetta. Ég veit ekki alveg af hverju (og eins og sést af hlekknum eru nógu margir ósammála mér) - þetta er í sjálfu sér ósköp ómerkileg B-mynd. Ég held að málið sé að hún er einmitt ómerkileg B-mynd í bestu merkingu þeirra orða. Eða nei, hún er of vel skrifuð til þess. Of vel leikin (já ég veit hún er með Paul "2F2F" Walker - ég er ekki að grínast). Vel gerð. Hún er úlfur í sauðargæru. Og inniheldur einhvern þann óhugnanlegasta millikafla sem ég hef séð í nokkurri kvikmynd fyrr eða síðar.

Hún kemst því miður ekki inn á topp-þrjú listann minn yfir bestu ómerkilegu B-myndir sem ég hef nokkrusinni séð, en hún yrði pottþétt inni á topp tíu.

IgNóbel-verðlaunin

2006-10-06T10:29:00.000Z

Stórfrétt dagsins: Annálar ólíklegra rannsókna hafa tilkynnt um handhafa IgNóbel-verðlaunanna árið 2006. Smellið og lesið um rannsóknir sem fá okkur til að hlæja. Og síðan að hugsa.

Við fyrstu sýn virðist mér þau öll vera yfirmáta verðskulduð:

Fuglafræði: Af hverju fá spætur ekki hausverk?
Næringarfræði: Fyrir vísindaleg sönnun á því að skítabjöllur séu matvandar
Friðarverðlaunin: Fyrir hina mjög svo þörfu hljóðrænu unglingafælu
Hljóðfræði: Hvað nákvæmlega er svona óþolandi við hljóðið í nöglum sem skrapast yfir skólatöflu?
Stærðfræði: Fyrir mat á það hve margar myndir þarf að taka af hópi fólks þannig að enginn sé með lokuð augu
Bókmenntir: Fyrir alhliða samantekt á afleiðingum þess að hagnýta yfirmáta upphafið orðfæri án tillits til þarfagreiningar á lestraraðilum með það fyrir augum að sýna fram á skaðsemi þess að nota löng orð að óþörfu
Læknisfræði: Fyrir lækningu á hiksta með endaþarmsnuddi
Efnafræði: Fyrir rannsóknir á hljóðhraða í osti
Líffræði: Fyrir samanburð á áhrifum osta- og táfýlu á kvenkyns moskítóflugur.

Lesið, hlæjið og hugsið.

Seinni tíðir

2006-10-05T13:00:00.000Z

Rétt er að minna á seinni flutning þess mánaðarlega í Þjóðleikhúskjallaranum í kvöld klukkan níu. Frá einum Guðbrandi og niðrúr við innganginn (auk þess sem bæði gul og græn áskriftarkort eru í fullu gildi).

Fyndið grín!

2006-10-04T14:34:00.000Z

Ég bara stenst ekki mátið.

Mér finnst snillingurinn hann Vallitralli hjassarass tvímælalaust eiga brandara dagsins í þessu kommenti hérna.

Þeir sem þekkja mig vita sem er að ég nota sum orð sem byrja á S af meiri hófsemi en önnur. Og af meiri hófsemi en aðrir.

Bloggstríð

2006-10-04T12:15:00.000Z

Þetta er ekki færsla um bloggstríð. Þarafleiðandi er þetta augljóslega færsla um bloggstríð, þar sem það að segjast ekki vera að tala um bloggstríð er ekkert annað en að tala um þau.

Ræt?

---

Með orðum Hallgeirs Maack: Hverjum er ekki sama.

---

Fyrri sýningin gekk ljómandi vel í gær. Nokkrir einþáttungar þóttu mér svo magnaðir að jaðraði við trúarreynslu: ég bara varð að komast heim og byrja að skrifa leikrit. "Ég vil geta gert svona," hugsaði ég. Sat við vel framyfir miðnættið og ruddi út blaðsíðu eftir blaðsíðu eftir...

Allavega.

Þegar ég leit yfir næturverkið sá ég að það var gott. Ég hef ekki verið svona ánægður með nokkuð sem ég hef reynt að skrifa í eitt og hálft ár. Og ég gladdist.

Reyndar hef ég ekkert skrifað af viti í eitt og hálft ár. Bött ðets bísæds ðö pojnt.

Það stefnir í góða mætingu annað kvöld (bæði í fjölda og, ööh, gæðum), svo ég hlakka til. Þetta verður rosalegt. Rosalegt.

Þetta mánaðarlega

2006-10-03T15:14:00.000Z

Auk þess vil ég minna á þetta mánaðarlega í kvöld. Í Þjóðleikhúskjallaranum klukkan níu.

Daginn í daaag...

2006-10-03T11:35:00.000Z

Mér tókst að muna eftir því í morgun hvaða dagur er í dag: Dagur Svalborgarhnútsins. Svo nú er ég með bindi í vinnunni.

Verst að enn eina ferðina tókst mér að gleyma alþjóðlega sjóræningjatalsmátadeginum. Og degi íslenskrar fyndni. Enn eina ferðina.

Skrambans.

Næst á dagskrá verður að rembast við að muna handklæðadaginn á vori komanda.

Við höfum verið blekkt!

2006-10-03T08:57:00.000Z

Við höfum verið blekkt!

Mikið rosalega brá mér þegar ég horfði með dætrum mínum á gömlu, góðu, svart/hvítu uppsetninguna á Karíusi og Baktusi á afmælisdegi sjónvarpsins á laugardaginn var. Uppsetningin var slungin öllum sömu töfrum og í minningunni. Og Skúli Helga sýndi þann stjörnuleik sem mig minnti. En sjokkið kom við að uppgötva að þeir bræður segja ekkert "Ekki gera eins og mamma þín segir Jens!"

Nei. Alveg satt. Ég hélt að það dytti af mér andlitið.

Þeir segja: "GERÐU EKKI EINS OG MAMMA ÞÍN SEGIR JENS!"

Hvernig gat þetta gerst? Hvað er orðið af heiminum? Er ekkert öruggt lengur?

Æ, mig auman.

Orð vikunnar

2006-10-02T14:15:00.000Z

Auk þess má tína til orð vikunnar sem leið: "Forensic Computer Scientists."

Sei nó mor.

Fíkjur

2006-10-02T12:44:00.000Z

Það bar helst til tíðinda um helgina að ég léttsauð gráfíkjur og lagði í púrtvín.

Langar einhvern í desert?

Pungtar

2006-09-29T15:01:00.000Z

Hálfa myrkrastundin í gærkveldi var geðþekk. Við hjónin slökktum ljósin og opnuðum út á svalir. Heyrðum "VÁÁÁ" í unglingunum sem ráfuðu um hverfið með vasaljós þegar götuljósin slokknuðu. Samt dró næsta lítið niður í menguninni: Kveikt á ríflega öðruhverju svalaljósi í næstu húsum og bílar að leggja og taka af stað frá stæðunum í grennd. Við horfðum fyrst á hina meintu myrkvun í sjónvarpinu. Það var svo "meira ekta svoleiðis," eins og skáldið sagði. Sáum viðtal við Andra Snæ gegnum innrauða linsu: "Maður á nú eftir að venjast þessu." Svo slökktum við á því líka. Kveiktum á útvarpinu. Og slökktum. Fórum út á svalir og mændum upp í appelsínugula skýjahuluna. "Jú þarna uppámilli. Sjáðu. Fjórar stjörnur. Nei fimm. Horfðu til hliðar við þær, þá sérðu, voða daufar." Fórum inn. Lokuðum. Sátum í stofusófanum í rökkrinu og pískruðum hálfum hljóðum. Þögðum. Pískruðum. Þögðum. Ég missti af götuljósunum kvikna aftur; alltíeinu voru þau bara þarna. "Litlu munaði," sagði músin.

Það var kósí. Það var næs. Maður ætti að gera meira af þessu: að slökkva á öllu heima hjá sér, bara til að njóta myrkursins innan eigin veggja. Líma svarta plastpoka á rúðurnar eins og Hakinn gerði á Nýja Garði forðum daga.

---

Þegar ég bjó á Nýja Garði kom fyrir að ljósin í sturtuklefanum voru óvart slökkt utan af gangi meðan ég var í sturtu. Það var niðamyrkur. Ekki handa sinna skil. Stundum kallaði ég fram og bað um að kveikja. Sjaldnast nennti ég því. Það var eitthvað óútskýranlega þægilegt við að standa undir rennandi vatninu í kolniðamyrkri. Sjá hvorki sjálfan sig né nokkuð annað. Það kom fyrir að ég sleppti að kveikja ljósið áður en ég fór inn og læsti að mér. Tróð handklæði uppað þröskuldinum. Einusinni rak einhver sig í takkann frammi og kveikti. Ég gekk ekki það langt að kalla fram og biðja um að slökkva aftur.

Þetta er ábyggilega eitthvað mjög freudískt: Vatnið og myrkrið. Leitin að móðurkviði eða eitthvað. Vottever: Vott. Eilíft.

---

Púff. Slakaðu á í táknrænunni hérna maður.

---

Ástæðuna fyrir Magnatoppnum má finna hér og líka hér (með mynd): Ég leik gamla geit í einþáttungi í dagskrá Hugleiks í Þjóðleikhúskjallaranum á þriðjudags- og fimmtudagskvöldið í næstu viku. Allir hvattir til að mæta, vitaskuld.

---

Þegar ég gekk upp landganginn yfir Mýrina hans Ólafs í morgun var ég rétt á eftir einum úr lögfræðingateymi fyrirtækisins. Hann var með þykkan skjalabunka í úttroðinni möppu undir handarkrikanum; hafði greinilega þurft að taka vinnuna heim með sér. Í smástund langaði mig til að spyrja hann hvort ekki hefði verið sniðugra að afrita þetta fargan bara á harðan disk og taka með sér heim. Ég er ekki viss um að honum hefði þótt það fyndið.

---

Meistari, hvernig fannst þér semíkomman?

Magnatoppur

2006-09-28T08:39:00.000Z

Svona lít ég út. Svartklæddur og kominn með Magnatopp á hökuna (læt reyndar vera með flugugleraugun). Mér líður ekki alveg nógu vel með toppinn. Sérstaklega í ljósi áletrunarinnar á brjósti mér. Yfirlýsing um ástandið í þjóðfélaginu í dag snúin upp í sjálfhæðinn brandara. Ég er gangandi ljóð eftir Eirík Örn Norðdahl.

Ég á mér reyndar afsökun. Ég hef málsvörn. Og ég mun eyða á hana fleiri orðum seinna. Þetta er ein hálfkveðin vísa sem ég mun andskotast til að botna innan nokkurra daga.

2006-09-27T22:18:00.000Z

Auk þess vil ég nefna að ég heyrði einhverja auglýsingu í útvarpinu áðan sem laumaði að fólki að klæðast svörtu á morgun, vegna þess að tappinn verður settur í.

Mér þótti það ágæt hugmynd. Skrapp í búð og keypti mér svartar buxur. Bolurinn reyndar ekki alsvartur - það er á honum áletrun. Mér finnst "Fólk er fífl" eiga ljómandi vel við í tilefni dagsins.

Breiðu spjótin

2006-09-27T15:50:00.000Z

Ja þau tíðkast nú hin breiðu spjótin. Og atgeirinn heima og sárt leikinn Sámur fóstri og ég veit ekki hvað.

Það vita það ekki ganske margir en þessi síða á nafn sitt að þakka einum af þeim fimm fyrrverandi starfsmönnum Íslenskrar Erfðagreiningar sem nú er verið að lögbanna úti í Fíladelfíu. Sú saga er löng og konvolúteruð og dvelur um stund bæði við skotleiki á internetinu og mann sama nafni í Cohenbræðramyndinni The Big Lebowski.

Og hef ég ekki fleiri orð yfir þessu máli öllu. Í það minnsta ekki í bili.

Sveppatínsla

2006-09-26T14:49:00.000Z

Á leið heim síðdegis í gær tók ég eftir tveimur húfuklæddum ungum mönnum sem vöppuðu um á hljóðmöninni við Egilshöllina. Þeir fóru hægt yfir, horfðu með einurð og festu á íslenska jörð, og annað veifið var eins og annar þeirra beygði sig niður eftir einhverju og kallaði eftir félaga sínum. Svo lásu þeir grasið í sameiningu.

Ég hefði svoleiðis getað svarið að þeir voru að tína sveppi. Bara verst að það er hvorki kúalubbum né furusveppum fyrir að fara þarna hjá Egilshöllinni. Þeir vita vonandi hvað þeir eru að gera, strákarnir...

...en voðalega gaman annars að ungdómurinn skuli vera svona áhugasamur um náttúruna og lífheiminn í umhverfi sínu. Ég hef engar áhyggjur af framtíð þessa lands ef þetta er kynslóðin sem erfa mun heiminn.

Orð dagsins

2006-09-23T17:49:00.000Z

Orð dagsins er tvímælalaust kakkalakkafaraldurshætta.

Kakkalakkafaraldurshætta.

Ég mátti bara til með að koma því að.

Áhættulýsing vegna upplýsts samþykkis

2006-09-22T14:35:00.000Z

Í dag læt ég duga að plögga Tregavöttin.
Hlustið og njótið.
Eður ei.

Ég er til vitnis.

Miðnesheiði

2006-09-21T12:30:00.000Z

Einhverjir hafa verið að ergja sig yfir hugmyndum Jónínu Bjartmarz um að flytja Náttúrufræðistofnun og Náttúrugripasafnið á Keflavíkurflugvöll.

Mér finnst þetta frábær hugmynd.

Það er nú orðinn dágóður tími síðan ég las Draumalandið. En ef ég man rétt þá eyddi Andri Snær þar tölverðu púðri í að velta upp ýmsum skemmtilegum möguleikum sem hægt yrði að koma í framkvæmd á Miðnesheiði þegar herinn færi. Það var augljóst á máli hans að listinn var ekki tæmandi; hann var ekki einusinni tæmanlegur.

Að taka Náttúrufræðistofnun og Náttúrugripasafn úr sínum niðurdrepandi rottuholum við Hlemm og gefa hvártveggju allt það rými sem þarf úti á Miðnesheiði finnst mér vera besta hugmynd sem ég hef heyrt í tengslum við brotthvarf hersins frá upphafi umræðna um herlaust Ísland. Það vita allir sem vilja að Náttúrugripasafnið er ömurlega í sveit sett þar sem það er. Áratugum saman erum við búin að barma okkur yfir því hversu illa sé komið fyrir því. Og Náttúrufræðistofnun. Ég hef komið inn á Náttúrufræðistofnun. Þeir geta notað plássið þar líka, krakkarnir.

Það á að reisa "þekkingarþorp" í Vatnsmýrinni. Troða niður "upplýsingarhverfi" í Kópavogi. "Fræðasetri" að Hvammi í Dölum (nei reyndar ekki, en samt...). Og á meðan bíður allt þetta rými eftir að verða tekið í notkun fyrir eitthvað séníalt. Algjörlega brilljant. Hví ekki að nota akkúrat þetta tækifæri til að veita Náttúruminjasafninu sömu yfirhalningu og Þjóðminjasafnið fékk fyrir nokkrum árum? Í nánast hvert einasta skipti sem ég fer til útlanda reyni ég að snapa uppi náttúruminjasafnið á staðnum og sjá hvernig útlendingurinn gerir þetta. En ég hef aldrei komið á Náttúruminjasafnið við Hlemm. Ég bara get ekki hugsað mér að leggja það á mig. Ég skammast mín dálítið fyrir að hafa ekki farið, en ekki nándar nærri jafn mikið og ég óttast að ég myndi skammast mín sem Íslendingur fyrir lífsreynsluna ef ég færi.

Hugsið ykkur túrismann. Ég sé fyrir mér vísinda- og fræðahring um Suðurnesin sem yrði engu ómerkari en "Gullni Hringurinn" (sic) um Suðurlandið: Það yrði stoppað að sjávarsetrinu í Sandgerði og fræðst um lífríki sjávarins. Svo yrði brennt upp á Keflavíkurflugvöll til að skoða nýtt og stórglæsilegt Icelandic Natural History Museum. Með í hringnum væru, til dæmis, hverasvæðin við Reykjanesið eða Krísuvík. Það væri hægt að benda á náttúruperluna í Straumstjörnum í Straumsvík: einu ferskvatnstjarnirnar á vesturhveli jarðar þar sem gætir sjávarfalla. Það yrði stoppað hjá brúnni milli heimsálfanna (eins ómerkilegt gimmikk og það annars er, þá svíngengur það í túrhestana). Og svo yrði náttúrulega farið í sund, annað hvort í The Blue Lagoon eða í "Vatnagarðslífsreynslunni" í Keflavík.

Það eina er að ég er dálítið gáttaður á að þessi frábæra hugmynd skuli koma úr herbúðum Framsóknar, af öllum stöðum. Sennilega höfum við Jónína bara verið að lesa sömu bækurnar upp á síðkastið.

En það gildir einu hvaðan gott kemur. Mér finnst við ættum að stökkva á þetta.

Valdaránstónlist og frumtvíkímblöðungar

2006-09-20T13:56:00.000Z

Ég hef fylgst með fréttum af valdaráni hersins í Tælandi.

Ég get ekki að því gert: Það er eitthvað næstum því sætt við land þar sem leikreglur valdaráns eru svo skýrar að meiraðsegja undirleikurinn er fyrirfram gefinn.

"Næst mun sinfóníuhljómsveit ríkisútvarpsins leika valdaránskonsert fyrir þríhorn og pípuorgel eftir Plúmp, ópus 32."

Valdaránstónlist. Orð dagsins.

---

Annað orð dagsins: Frumtvíkímblöðungar.

Já, ef ég vissi þetta einhverntíma fyrir, þá var ég búinn að gleyma því: Lítill hluti dulfrævinga (magnólíur, lárviður og nokkrar tegundir í viðbót) fellur utanvið hina hefðbundnu skiptingu blómplantna í ein- og tvíkímblöðunga. Erettekki merkilegt.

---

Bíllinn okkar var á verkstæði yfir nóttina. Einhver aftursætispúki kveikti á dyraljósinu afturí í fyrrakvöld. Ekki var nóg með að bíllinn væri straumlaus þegar við vöknuðum í gærmorgun, heldur hrundi blessað nýmóðins tölvukerfið þegar rafmagnið tæmdist af geyminum. Það þurfti að draga bílinn niður í umboð til að "ríbútta."

Þar fór tuttugogfimmþúsundkall í eitthvað sem í þá gömlu góðu daga var hægt að leysa með startköplunum einum saman. Vill einhver selja okkur Lödu Sport? Fólksvagenrúgbrauð? Trabant?

Púff.

Hálfasnalegt annars að ekki sé hægt að hanna bíla eins og fartölvur og GSM-síma: að hugbúnaðurinn fari í neyðarlokun áður en allt er búið úr batteríinu.

---

Á leiðinni heim með strætó stóð ég með þeirri yngri á Hlemmi þegar Eyþór Arnalds skokkaði hjá á stuttbuxum og strigaskóm. Hann leit ósköp vel út karlinn, fyrir utan baugana. Mér skilst að hann hafi lést um einhverja tugi kílóa síðan í vor sem leið. Ég bíð spenntur eftir Séð-og-heyrt fyrirsögninni: "Ökuleyfismissirinn það besta sem hefur komið fyrir mig! Sjáið myndirnar! Fyrir! Eftir!"

Dæmisaga úr umferðinni

2006-09-19T14:45:00.000Z

Ég var að keyra í bæinn onúr Grafarvoginum um kvöldmatarleytið einn ofur venjulegan vikudag. Rétt ofan við Ártúnsbrekkubrúnina færði ég mig yfir á vinstri akrein til að síga framúr einum sem skömmu seinna beygði svo upp rampinn uppá brúna við Húsgagnahöllina. Annars var hvergi bíll í sjónmáli. Ég lá uppundir níutíu - gætti þess að halda mig ekki hærra yfir leyfilegum hámarkshraða en svo að hettumáfinum þætti ekki taka því, jafnvel þótt hann vakti oní Elliðaárdalnum. Í versta falli slyppi ég með "jæja væni minn, hvað á þetta nú að þýða."

Í því sem ég ek undir Ártúnshöfðabrúna tek ég eftir að í baksýnisspegilinn er skyndilega kominn sportlega vaxinn bíll. Með sportlega vaxinn ökumann við stýrið. Það var eitthvað óþreyjufullt við svipinn á kauða - honum fannst ég vera fyrir sér.

Sem ég var.

Og hann blikkaði mig. Bað mig sumsé með atferlistáknmáli ökutækja allranáðarsamlegast að vera ekki fyrir sér - ég ætti að drulla mér frá. Svo ég færði mig yfir á hægri akrein og horfði á hann þruma á undan mér niður Ártúnsbrekkuna, sennilega eitthvað yfir hundraðinu.

Í smástund var ég argur og forviða yfir aksturslaginu á ungdómnum í dag: Hvað er þetta að gera með próf á drápstæki og svona. Svo hugsaði ég að kannski væri hann bara að flýta sér útaf einhverri voða góðri ástæðu - kannski lá honum lífið á. Ég vissi það ekki. Ég gat ekki dæmt um það.

Það sem ég gat dæmt um var það hvernig hann tók framúr mér. Hann hefði getað lagst á flautuna fyrir aftan mig. Hann hefði getað tekið framúr mér hægra (les: öfugu) megin og jafnvel steytt hnefann í áttina að mér í leiðinni. En nei, hann blikkaði á mig háuljósunum í tvígang: "Þú ert fyrir mér. Þú hefur ekkert að gera hérna vinstra megin væni minn." Sem var alveg rétt hjá honum: ég lúrði á vinstri akrein meðan sú hægri var alveg marauð. Reyndar ekki nema örfáar sekúndur, en samt.

Svo eftir á að hyggja var ég bara dálítið ánægður með hann strákinn. Óskaði honum allra heilla í hverjum þeim erindum sem hann átti.

Leiðin var greið alla leið vesturúr.

Helvíti á jörðu

2006-09-18T15:13:00.000Z

Sú eldri varð sex ára í gær. Af því tilefni var bekkjarsystrum hennar öllum boðið í pizzupartí, köku og létta og skemmtilega leiki undir kvöldmatinn í gær. Öllum sautján með tölu. Það var... púff.

Ég veit hvernig helvíti lítur út og ég hef upplifað tvær klukkustundir af eilífri pínu hinna fordæmdu.

Ég hef glímt við djöfulinn. Hann er klæddur í fagurrauðan smástelpukímónó og hefur tuttugu höfuð sem öll eru bláeyg, brosandi með sítt ljóst englahár. Hann greip um mig fjörutíu litlum skúffukökuötuðum krumlum og öskraði "ÉG VIL FÁ PIZZUNA MÍNA BARA MEÐ OSTEEEEH! GEFÐU MÉR PEZ Á KÖKUNA MÍNAH!!! GEFÐU MÉR PEEEEEZ!!! RÍFÐANA!!! RÍFÐANAAAAA!!!!!"

Ojæja. Bjarta hliðin er sú að það brotnaði að minnsta kosti ekkert. Og kötturinn hlýtur að þora fram undan sófanum einhverntíma.

Loftrastarbókmenntir

2006-09-15T13:58:00.000Z

Orð dagsins er: Loftrastarbókmenntir.

Í dag uppgötvaði ég sumsé bókmenntageira sem ég hafði ekki hugmynd um að væri til. Þessi uppgötvun kom uppúr því að lungu internetsins bentu mér á bók sem ég gæti haft áhuga á, byggt á fyrri kaupum.

Ég er dálítið svag fyrir henni þessari, ég verð bara að játa það...

"I am a one in ten..."

2006-09-14T11:01:00.000Z

Það er kennitölusöfnun í gangi á internetinu í dag. Mér finnst þessi mun geðþekkari en margar aðrar, þarsem sá sem skrifar undir skorar ekki á nokkurn mann að gera neitt. Nema sjálfan sig.

Það kann ég að meta: þannig verða bestu breytingarnar.

Föðurinn heim!

2006-09-13T15:53:00.000Z

Ég er búinn að vera með lagið Headspin með rokkgerpinu Lúkasi á heilanum í allan dag. Samt vakti ég ekki eftir þættinum í nótt sem leið, frekar en fyrri þriðjudagskvöld. Geri bara ráð fyrir maraþonsyrpu í kvöld.

En allavega. Alltsýnisthringsnúast. Ég held nebblega að nú loks sé mér að takast að pota Leave them all behind með Ride í staðinn. Og er það vel.

Varúð. Skæni.

2006-09-13T11:11:00.000Z

Ýmsir hafa verið að velta fyrir sér því þegar Kastljósið sýndi upptöku úr öryggismyndavél á mánudagskvöldið var: af unglingsstrák sem lagði öryggisvörð á bensínstöð rýtingi í bakið.

Ég spurði sjálfan mig að því undir téðum Kastljóssþætti hvort mér þætti þetta bara allt í lagi. Ég læt vera með myndbirtingar úr öryggismyndavélum af fólki sem "lögreglan óskar eftir að veiti aðstoð" (nudge nudge) í óupplýstum sakamálum. En við einmitt þessa myndbirtingu stakk mig þetta tvennt: aðdragandi og framkvæmd hnífsstungu voru sýnd í sjónvarpi allra landsmanna, hnífsstungu þar sem gerendur voru þegar búnir að gefa sig fram við lögreglu. Málið fastaðþví upplýst. Hvert var fréttamatið sem lá að baki sýningu myndskeiðsins? Hverju erum við nær við að sjá nákvæmlega hvernig öryggisvörður í Breiðholti var rekinn rýtingi í bakið?

Ég ræddi þetta við konuna mína og hún benti mér á að þetta hefði jú verið í stærra samhengi: að búið var að beina Kastljósinu að daglegu amstri lögreglumanna í Reykjavík alla helgina. Fyrir rest fannst mér að það væri kannski hægt að sjá í gegnum fingur sér með þetta eins og á stóð. En ég var samt með hálfgert óbragð í munninum yfir þessu. Það er auðvelt að verða hált á svellinu í grennd við svonalagað.

2006-09-11T13:37:00.000Z

Helst í fréttum: Hann Logi litli var skírður á laugardaginn var.

Sneplar

2006-09-06T09:51:00.000Z

Annar í vinnu og lífið farið að ganga sinn vanagang.

Það var eitthvað sætt sem ég ætlaði að blogga um fjölskylduna. Svo gleymdi ég því.

Í staðinn bendi ég á eitt alsvalasta lag þarsíðasta áratugar, Babytalk með byttunum í Lush, á topp fimm hjá Doktornum þessa vikuna (með fleiru góðgæti). Ég man enn þegar ég gróf þröngskífuna Scar uppúr pappakassa á utanhússútsölu KEA í Hafnarstrætinu vorið '91 og festi mér fyrir... hvað, hundraðkall? Tvöhundruð? Varð djúpt snortinn og hef ekki jafnað mig á þessu bandi síðan ég blastaði Babytalk úr græjunum stóru systur í fyrsta skipti fyrir fimmtán árum.

Hljómsveitin hætti fyrir nokkru í kjölfar þess að trommarinn svipti sig lífi. Síðan þá veit ég að önnur söngkonan stofnaði hljómsveitina Sing-Sing og er enn að. Hvað Miki Berenyi (sú japanska) gerir núna hef ég ekki hugmynd um. En öfundaraugu blína til doktorsins fyrir að geta kallað sig fyrrverandi pennavin hennar.

Te og kaffi

2006-08-31T15:29:00.000Z

Áðan kom sú eldri heim úr skólanum með nýrri vinkonu sinni úr bekknum. Þær komu inn í mjólk og tvíbökur áður en þær fóru aftur út að leika. Ég leit út um gluggann og horfði á þær ganga í burt frá húsinu. Það var eitt af þessum dásamlegu augnablikum: Dóttir mín er orðin einn af stóru krökkunum í hverfinu.

Vala Birna kom og leit á strákinn með foreldrum sínum í hádeginu. Þar fer mikill rokkari.

Það verður skírt um aðra helgi.

Seisí nu pa ún garsón

2006-08-20T15:42:00.000Z

Og sirkabát svona lítur hann út:

GoVeg

2006-08-19T22:19:00.000Z

Fyrr í kvöld á leið til bróður míns í vesturbænum (þar sem dætur mínar gista nóttina) sá ég að ung og ástríðufull ungmenni voru búin að hengja borða á göngubrúna yfir Hringbraut hjá háskólanum:

"Why do you call some animals PETS and others DINNER?"

Þar hjá mátti sjá vísi á heimasíðuna GoVeg.

Verst að ég mátti ekki vera að því að stoppa. Mig hefði annars langað að svara þeim fyrir mitt leyti: að sumum dýrum er hægt að þola að vera innandyra meðan þau míga ekki allt út og skíta. Og sum dýr eru bara góð á bragðið.

Þetta þarf meiraðsegja ekki að útiloka hvort annað: Mér skilst tildæmis að svín geti verið prýðisgóð gæludýr. Og það eru til hundakyn sem eru bara alveghreint ágætlega mjúk undir tönn. Ég vona að ég eigi eftir að fá tækifæri til að éta hund áður en ég dey.

Og kanínur. Ég gæti talað um kanínur. Allavega.

Á leiðinni til baka sá ég að krakkarnir voru því miður á bak og burt. Og borðinn líka. Ég veit það ekki, kannski voru hrakin á brott af lögreglunni eða jafnvel stungið í steininn - ég geri því hálfpartinn skóna, þar sem það var jú kölluð út heil stjörnumáltíð af hvítliðum í tilefni kvöldsins. Fullt af fólki í bænum sá ég, lagt í hvert stæði við Sæmundargötuna og full ástæða til gráma fyrir járnum í miðbænum. Ábyggilega yfirfullt af samviskusömum mönnum sem glaðir vildu geta brýnt sig við bévaða umhverfisskæruliðana.

Ænei ég vona að það hafi ekki farið illa fyrir þeim greyunum. Þau vildu vel. Að minnsta kosti jafn vel og fólkið sem birti auglýsinguna á blaðsíðu 33 í Mogganum laugardaginn síðasta. Og ekki var ástæða til að berja þann hóp af rugludöllum kylfum og loka bak við lás og slá.

Í dag er ammæli...

2006-08-18T20:00:00.000Z

Fæddur er 16 marka Hjörvarsson, klukkan 14:44 í dag. Móður og barni heilsast hið allrabesta. Sem og föðurnum, skyldi einhver þurfa að velta því fyrir sér.

Kisa mín

2006-08-17T15:18:00.000Z

Ég vil hér með lýsa því yfir að mér finnst "Kisa mín" af barnaplötunni Abbababb vera besta lag sem Gunnar Hjálmarsson hefur samið, bæði fyrr og síðar (og er þá um ærið auðugan garð að gresja). Ég ætla sko rétt að vona að það verði í Abbababb-söngleiknum sem kemur á fjalirnar í vetur. Ef ekki gæti vel farið svo að ég krefðist endurgreiðslu. Ég er ekki að grínast með þetta.

2006-08-17T00:45:00.000Z

Ég get ekki að því gert:

Alltaf þegar ég sé auglýsingarnar fyrir Og1 símaþjónustuna fer ég að hugsa um stóra brottfall.

Ég held það hafi eitthvað að gera með það hvernig þau auglýsa að verðlagningin hjá þeim sé 0kr.

Auk þess vil ég geta þess að mér finnst Dave Navarro klappa höndum eins og Magnús Teitsson.

Gleðidagur

2006-08-12T22:33:00.000Z

Í tilefni dagsins minnist ég á gleðitíðindi að norðan frá því fyrr í vikunni þar sem fyrrum kennari minn og félagi í hreintungufasismanum er að gera góða hluti.

Þá er nú eitthvað annað með hann Snorra í Betel, eins og kom fram þegar Blaðið spurði hann álits um daginn. Hann ætlar sko aldeilis ekki að fara að snobba afturfyrir sig á gamals aldri.

Og nei, ekki spyrja. Ég læt vita þegar það er eitthvað að frétta.

Klisjur

2006-08-10T21:38:00.000Z

Ég held að ásamt "You have the right to remain silent," "Keep your hands where I can see them" og eftilvill "You can run but you can't hide" sé frasinn "I think my water just broke" með ofnotuðustu klisjum í amerískum kvikmyndum og sjónvarpi.

Ekki það að þetta komi neinu við eða ég hafi neitt að segja af heimilinu. Ekki missa legvatnið.

Innipúki

2006-08-06T02:38:00.000Z

Æ anskotinn. Ég var búinn að útbúa heljarlanga romsu um upplifun kvöldsins og þá át bévaður bloggerinn hana upp til agna.

("Einu sinni voru tvær mexíkanskar konur sem hlupu yfir hæðirnar, reyttu af sér húðina og átu upp til agna...")

Allavega. Þótt ég nenni ekki að skrifa þetta allt upp aftur (orðið framorðið og svona) þá ætla ég samt að koma hérna fyrir setti kvöldsins, fyrir þá sem hafa áhuga (les: sjálfan mig):

Hazing
Shimmer
Los Flamincos
Colder
Hate My Way
Bright Yellow Gun
Start
Mercury
Limbo
Fear
Mexican Women
Shark
Pretty or Not
Bea

2006-08-04T14:20:00.000Z

Nú styttist í að hún Kristín mín blessuð Hersh stígi á stokk með Throwing Muses á Innipúkanum og ekki útséð með það hvort ég fer eða ekki. Næsti sólarhringur verður æsispennandi - verð ég á NASA annaðkvöld, með gemsann í brjóstvasanum, eða verð ég á Lansanum? Kannski blogga ég eftir tilboðum í miðann með nokkurra stunda fyrirvara.

Stay tuned.

Daginn í daaag: Bloggið þar sem allt er að gerast. Öööö. Liddl.

2006-08-03T17:57:00.000Z

En sumsé, það er ekkert að frétta. Ekki neitt.

Allavega ekki af því.

2006-08-03T17:55:00.000Z

Ég veit ekki alveg hvað mér á að finnast um enskaboltaauglýsingarnar sem ganga á Skjá Einum þessa dagana. Ekki það að ég sé að hugsa um að gerast áskrifandi. Sama hversu mjög er hamrað á því hve stutt sé "milli hláturs og gráturs."

En sumsé, ég veit ekki hvort ég á að hlæja eða græja.

Tepokar

2006-07-07T12:09:00.000Z

Tepokar: Um helgina sem leið fórum við Una norðureftir að sækja Hrefnu og Fríðu Björgu frænku hennar. Urðu það fagnaðarfundir þótt frænkunum hefði þótt vikan hjá henni ömmu síst of löng. Farið á hestbak og leitað að golfkúlum.

Una varð þriggja ára í fyrradag. Uppáhaldsgjöfin var sjálfvirk rafmagnsfiðla frá ömmu Fríðu sem í sífellu rymur úr sér rafmagnslínunum: Tyrknesku rondó. Fyrir Elísu. Vorinu eftir Vivaldi. Temalaginu úr Dóttur málarans.

Svo fannst henni jú líka mjög gaman að fá prumpublöðru frá stóru systur.

Í gærkveldi var afskaplega notalegt kvöldmatarboð: við fengum Frosta, Palla, Magnús og Brynhildi í heimsókn.

Í dag er síðasti dagurinn minn í vinnunni fyrir tveggja mánaða sumarfrí og feðraorlof.

Mikið sem ég hlakka til.

Varðeldur og bakaðar baunir

2006-07-04T15:44:00.000Z

Well, when I was a boy!
My Daddy sat me on his knee!
And he told me...
He told me many things.

And he said: "Son!
There's a lot of things in this world!
That you're gonna have no use for!
And when you get blue!
And you've lost all your dreams!
There's nothin' like a campfire and a can of beans!!!"

Tom Waits er yndislegur.

Throwing Muses á Innipúkanum!

2006-06-29T12:35:00.000Z

JAHÚÚÚ! ÆÐISLEGT! MEIRIHÁTTAR!

Ég er í sjöunda himni. Ég trúi þessu varla. Throwing Muses eru að koma og spila á Innipúkanum. Þetta er nokkuð sem maður má telja sig heppinn að gerist einu sinni á ævinni.

Það flækir málin reyndar aðeins að frúin er sett á nánast sama dag og þau eiga að spila...

En ég er samt búinn að kaupa miða. Þetta verður þá bara að fara einhvernveginn. Ég verð með gemsann á mér og passa mig að standa nærri útganginum. Nema náttúrulega að allt verði brostið á - þá verður jú svo að vera og gleðin engu minni fyrir vikið. Kannski ég auglýsi miðann þá gegn vægu endurgjaldi á síðustu stundu. Eða bara gefins.

---

Svo er ég líka að fara að sjá Ham á Nasa í kvöld. Þetta er brjálað tónleikasumar hjá manni - þeir verða minnst (vonandi) fernir tónleikarnir þegar upp verður staðið.

En varla fleiri - þá fer þetta nú sennilega að verða gott.

---

Hrefna er í sumarbúðum þessa vikuna hjá Ömmu Fríðu með Fríðu Björgu frænku sinni. Eintóm hamingjugleði og fer ekkert fyrir þeim efasemdum lengur sem hrjáðu hana fyrir síðustu helgi. Á laugardaginn rennum við Una norðureftir og sækjum þær stöllurnar. Una kemst á bak í leiðinni og frúin fær rúman sólarhring til að liggja uppi í rúmi og hvílast.

---

Helgina sem leið var annars ættarmót að Hrafnagili. Sofið í tjaldi og leikinn Kubbur. Ættarmót eru ósköp sjarmerandi, á sinn indælis hallærislega máta.

---

Annað í fréttum: Í dag er sjötti í kaffipásu. Nú loks er mér farið að finnast eins og það versta sé búið. En enn á ég til að gleyma mér og byrja vinnudaginn á að ganga í átt að maskínunni í mötuneytinu.

Þetta kemur alltsaman.

---

Að lokum fyrir þá sem eru svangir: Niðursoðnir kettlingar.

Skrúðgarðar og umskurn

2006-06-28T09:21:00.000Z

Ég uppgötvaði um daginn að "Kids in America" með Kim Wilde er alveg ógeðslega gott lag vinur. Í framhaldinu velti ég fyrir mér hvað hefði orðið að henni Kim og komst að því að hún vinnur fyrir sér sem skrúðgarðafræðingur. Og virðist vera barahreint býsna góð í því.

Ég heyrði líka um daginn í fyrsta skipti eftir langt hlé annað lag sem ég held uppá. Ég geri það hérmeð að ljóði dagsins:

Harry's Circumcision
(Reverie Gone Astray)

Looking in the mirror
Harry didn't like what he saw
The cheeks of his mother
The eyes of his father
As each day crashed around him
The future stood revealed
He was turning into his parents

The final disappointment

Stepping out of the shower
Harry stared at himself
His hairline receding
The slight overbite
He picked up the razor to begin his shaving and thought:

Oh,
I wish I was different

I wish I was stronger
I wish I was thinner
I wish I didn't have this nose
These ears that stick out remind me of my father
And I don't want to be reminded at all

The final disappointment

Harry looked in the mirror thinking of Vincent van Gogh
And with a quick swipe lopped off his nose
And happy with that he made a slice where his chin was
He'd always wanted a dimple
The end of all illusion

Then peering down straight between his legs
Harry thought of the range of possibilities:
A new face
A new life
No memories of the past
and slit his throat from ear to ear

- - -

Harry woke up with a cough
The stitches made him wince
A doctor smiled at him from
Somewhere across the room:

Son
We saved your life
But you'll never look the same

And when he heard that
Harry had to laugh

When he heard that
Harry had to laugh

Although it hurt
Harry had to laugh

The final disappointment

(Lou Reed)

2006-06-23T15:26:00.000Z

Fallegur dagur. Sem sá í gær. Horfir vel fyrir norðurferð: ættarmót í tengdafjölskyldunni. Í framhaldinu fær Hrefna að gista hjá ömmu sinni á Akureyri í fyrsta skipti. Altuppundir viku.

Hún kom fram til okkar í gærkvöldi eftir að hún átti að vera sofnuð og sagði að sér liði illa í hjartanu.

Greyið. Það er spenningur.

Þjóðhátíð fór vel fram, sem og afmælið á mánudaginn. Það var þó tíðindalítið og ekki skipst á neinum gjöfum, fyrir utan það að ég gaf konunni minni tvær geitur.

Ef einhverja skyldi vanta gjafahugmyndir.

2006-06-16T13:20:00.000Z

Ekki stefnir í björgulega þjóðhátíð hérna sunnanlands. En samt skal haldið niðrá Austurvöll í fyrramálið. Verst að það verður sennilega fullblautt á því fyrir almennilega fánabrennu. Innan stundar legg ég af stað á sumarhátíð á leikskólanum. Það verður aldeilis gaman að grilla í blíðunni.

Með orðum skáldsins: Svo kemst ég ekki aftur í vinnuna! Fyrr en á mánudaginn!!!

---

Aftur leið vika. Og í þetta skipti ögn meira meðvitað en síðast. Það er sumar. Þetta blogg er komið á sumartíma og keyrir því á umþaðbil fjórðungsafköstum fram í ágúst. Þá gæti það orðið enn stopulla um stund áður en þéttist á ný.

---

Rithöfundardraumar liggja í láginni sem stendur (fyrst spurt var) - ég hef varla skrifað stafkrók af viti í rúmlega ár (fyrir utan (að mér fannst) skemmtilegar tilraunir á upptækt-blogginu og ofurlitla leikfimi í framhaldi af því). Ég er reyndar þessa dagana að reyna mig við að skrifa tvær af sögunum mínum upp sem einþáttunga - þetta er hugmynd sem kviknaði í framhaldi af þátttöku minni í Hugleik í vor sem leið. Annar yrði um 10-15 mínútur fyrir tvo leikara, hinn yrði tragíkómískur einleikur uppá umþaðbil þrjú kortér.

Mig hefur alltaf langað til að prófa að skrifa leikrit.

Annars stressa ég mig ekki svo mikið á þessu - ég er á fullu við skemmtilegar og spennandi pælingar í dagvinnunni sem stendur en gæli við að taka mér tíma til skrifta næsta vetur og vor. Ef ekki, þá það.

2006-06-09T08:31:00.000Z

Jahérnahér. Ég blikka augum og það er liðin vika. Svona er að sjóða litla fiska.

Hvítasunnan var heimavið. Undir hádegið á laugardeginum spurði ég frúna hvað við skyldum gera þann daginn. Og konan mín framsett í samræmi við sína sjö mánuði svaraði: "Ég var að hugsa hvort við ættum ekki að fara í fjallgöngu."

Sem við og gerðum: Síðdegis stóðum við á gígbarmi Grábrókar (173 m yfir sjávarmáli) og horfðum yfir Norðurárdalinn. Stelpurnar stóðu sig eins og hetjur báðar tvær og stóðust þessa frumraun sína í fjallgöngu (tjah, eða kannski hólgöngu) með glans. Og frúin fór létt með þetta.

Í gær voru framkvæmdir: Við í blokkinni stungum í fyrrakvöld upp mön og hellulögðum göngustíg frá bílastæðinu okkar yfirá stíginn sem liggur meðfram skólanum. Sömuleiðis var holað niður sandkassa á baklóðinni.

Skrapp á þriðjudagskvöldið í heimsókn til sólógítarleikarans. Við ætluðum fyrst að djamma eitthvað á gítar og píanó en það þróaðist útí að við skiptumst á vísindaskáldsögum og geisladiskum og hlustuðum á Britten, Stravinsky og Alban Berg. Gamanaððí, þótt rokkið hafi kannski ekki verið í framsætinu.

Ég þarf að fara í klippingu til gamla rakarans í Brautarholtinu.

Pereat

2006-06-01T21:45:00.000Z

Voðalegt úberdrama er þetta.

Nú er orðið býsna langt síðan ég hætti í menntaskóla. Og losnaði held ég stuttu seinna við þann húmor sem við hann er kenndur. Samt finnst mér það moldviðri sem búið er að þyrla upp eins og ofanburði úr uppistöðulóni úr öllu samhengi við það sem lagt var upp með.

Þetta var kannski ekkert tiltakanlega smekklegt og aukinheldur frekar ófyndið. En líflátshótun? Komm on.

Komm. On.

Þetta er stormur í vatnsglasi. Virkjum hann fyrir 12 nanóvattmínútur.

Ég er búinn að kvitta uppá yfirlýsinguna hjá Íslandsvinum, þótt hún sé kannski heldur tilfinningaþrungnari en ég hefði kosið í mínum eigin orðum. Við hana hef ég samt engu að bæta.

Nema eftirfarandi:

Valgerður Sverrisdóttir PEREAT!

Ég er Hjörvar Pétursson, 34 ára líffræðingur í Grafarvogi og þótt mér hafi fundist deilan um náttúrugæði landsins hafa orðið persónulegri en góðu hófi gegnir yfir síðustu daga þá langaði mig samt til að segja þetta; mér fannst einhver þurfa að segja það.

So sue me.

Færeyjar

2006-05-31T14:57:00.000Z

Hápunktar Færeyjaferðarinnar um helgina:
- Náttúrulega höfnin í Gjögt
- Gömlu húsin á Tinganesi
- Cippo Sport Café
- Fjöldasöngurinn eftir lokun á Café Natur
- Vellukkaðir tónleikar á sunnudeginum (með óvæntri upptroðslu léttsveitar úr Silfri Egils)
- Að bragða skerpukjöt í þjóðlega kvöldmatnum
- Sagnadans í gamalli stofu með hóp af Færeyingum, ógleymanleg lífsreynsla
- Gangan úr Þórshöfn yfir í Kirkjubæ á mánudagsmorgninum

Lágpunktar Færeyjaferðarinnar um helgina:
- Klukkutíma bið eftir engu (sem þó var allan tímann alveg að fara að gerast) á róðrarhátíðinni við höfnina í Klakksvík
- Restaurant Merlot (skemmdur matur, skemmd þjónusta)
- Forföll færeyska kammerkórsins Tarira sem átti að halda tónleikana með okkur en afboðaði vegna jarðarfarar með sólarhrings fyrirvara
- Bragðið af skerpukjöti. Og söltuðu hvalrengi (hrognin, lifrarkássan og harðfiskurinn voru þó ljómandi góð).

Í það heila tekið stórvel heppnuð kórferð og frábær endir á vetrarstarfinu. Það verða allir að koma til Færeyja minnst einu sinni um ævina. Og mig langar strax aftur. Á Ólafsvöku.

Og það er ekki fullreynt með skerpukjötið ennþá - ég skal komast upp á lag með það.

2006-05-26T14:54:00.000Z

Það var hringt í mig úr leikskólanum í morgun: Hrefna var með gat á hausnum eftir að hafa fengið grjót í ennið. Ég fór með hana í leigubíl upp á slysavarðstofu (henni fannst mikið sport að fara í leigubíl - alltaf gaman að prófa svonalagað í fyrsta skipti þótt kringumstæðurnar séu ekki þær skemmtilegustu) þar sem saumuð voru í hana tvö spor.

Hún stóð sig eins og hetja. Ég á varla orð til að lýsa hörkunni og dugnaðinum í stelpunni.

Núna er hún heima með móður sinni - henni var lofað súkkulaðikexi eftir spítalaferðina og hún er eflaust búin að taka það út. Verst að hún missir af sundtímanum sínum núna síðdegis. En hún verður fær í flest klórblandað vatn strax eftir helgi.

Í gær bar helst til tíðinda að stigagangurinn tók sig saman, ruttaði út úr hjóla- og dótageymslunum og málaði geymslusvæðið í kjallaranum hátt og lágt, í hólf og gólf. Góða skapið réði ríkjum og verk unnust fljótt, vel og í miklu bróðerni. Þetta var eins og í hinum bestu ódýru dagsápum.

(Graaannaaar, allir þurfa góða graaaannaaaaa...)

Allt kláraðist (og meira til) nema seinni umferðin af lakki á gólfið - hún verður tekin í kvöld. En þá verð ég staddur í Færeyjum.

Ég er frík.

2006-05-24T14:04:00.000Z

Ég er frík.

Ég hef tekið saman þær niðurstöður sem komnar eru nú þegar í kommentakerfið við síðustu færslu, um það með hvaða fingri fólk kjósi að smella (þegar það smellir fingrum vitaskuld - einhverjir misskildu spurninguna annaðhvort óvart eða viljandi og féllu þeirra atkvæði dauð og ómerk) og bætti þar ofaná niðurstöðum sambærilegrar könnunar sem ég gerði á nokkrum vinnufélögum mínum. Í þeim tilvikum þar sem fólk sagðist geta smellt á fleiri en einn veg var þeirra besta eða uppáhalds fingrasmelliaðferð látin ráða.

Niðurstöður voru sem hér segir.

Þátt tóku 17 manns, í sameinuðu úrtaki (ekki reyndist marktækur munur á milli sýna). Þaraf voru 13 (76%) sem sögðust bestir í að smella með löngutöng. Af hinum kusu 2 baugfingur (12%) og 2 litlaputta (12%).

Sjálfur er ég einn af þeim fáu sem kjósa helst að smella með baugfingri. Ég get líka smellt með löngutöng en það er mun aumingjalegra. Alltþartil nú hef ég haldið að flestum væri farið líkt og mér - mér finnst svo miklu muna á aðferðunum tveimur að ég tók sem gefið að mannskepnan væri frá náttúrunnar hendi anatómískt betur gerð til að smella með baugfingri en löngutöng. En þessar niðurstöður benda ótvírætt til annars.

Óvæntasta niðurstaða þessarar könnunar er þó það velmerkjanlega hlutfall fólks sem kýs að smella með litlafingri. Eiginlega mesta furða að enginn hafi komið fram sem segist smella best með vísifingri (á eitthvað annað en tölvumúsina sína, þeas).

En sumsé, ég er frík. Ég er meðlimur minnihlutahóps.

Smá skoðanakönnun:

2006-05-23T10:28:00.000Z

Smá skoðanakönnun:

Með hvaða fingri smellirðu?

Svör óskast í kommentakerfi.

Morrissey í Júróvisjón!

2006-05-23T10:27:00.000Z

Morrissey í Júróvisjón!

Toppurinn á laugardeginum

2006-05-22T16:50:00.000Z

Toppurinn á laugardeginum voru tónleikar búlgverska kvennakórsins Angelite í Hallgrímskirkju. Þegar kórtónlist er vel sungin er ekki til magnaðri tónlistarupplifun í veröldinni. Og Angelite held ég hljóti að vera besti einhver kvennakór í heimi.

Kvöldið var jú skemmtilegt líka. Úrslitin komu yfirmáta ánægjulega á óvart (ég sagði að þeir myndu gera það!) og áttatíu prósenta skorið vel viðunandi þessfyrirutan (flaskaði á Armeníu og Írlandi fyrir Makedóníu og Króatíu).

Undir miðnæturstundina leit ég í kveðjupartíið hans Jóhannesar Skírara. Þar var glatt á hjalla. Rúmenskur vinnufélagi minn átti þó ekki orð yfir vanþóknun sína á úrslitum kvöldsins. Höfðu allir aðrir af því allnokkurt gaman.

Hvað get ég sagt.

2006-05-20T22:40:00.000Z

Hvað get ég sagt. Við lifum í sanngjörnum heimi.

2006-05-19T16:05:00.000Z

Bloggari dauðans er með skarpa analísu á því hversvegna Silvía Nóttar komst ekki áfram í gærkveldi. Ég held sveimérþá að hann hitti naglann á höfuðið.

Góður dagur maður.

2006-05-19T15:40:00.000Z

Góður dagur maður.

Ég vaknaði uppúr klukkan fimm í morgun og gekk á Keili með Magnúsi, Böðvari vini okkar og fleirum í boði Ferðafélags Íslands. Var kominn í vinnuna um tíuleytið. Í hádeginu fór deildin út að borða á Þrjá Frakka til að kveðja Fransmanninn Jóhannes Skírara (sem ég braut tennurnar í hérna um árið) þar sem hann heldur eftir helgi á fjarlægar slóðir til annarra starfa. Á eftir fer ég með stelpunum í sund. Og svo munum við hjónin hafa það notalegt saman í kvöld - amma og afi í Vættaborgum hafa óskað eftir kompaníi til gistingar.

Rúmenía, Grikkland og Bosnía/Hersegóvína munu bítast um sigurinn annað kvöld. Bæði Finnland og Litháen (sem unnu mig í lið með sér í gærkveldi) munu koma á óvart. Lögin frá Svíðþjóð (því miður já), Rússlandi, Króatíu, Úkraínu og Makedóníu verða þarna einhversstaðar ofarlega líka. Og köllum það topp tíu.

Auk þess: Ekki missa af lögunum frá Noregi, Moldavíu og Lettlandi. Evróvisjónklassík, hvert á sinn hátt.

Við lifum í sanngjörnum heimi.

2006-05-18T21:36:00.000Z

Við lifum í sanngjörnum heimi. Það gekk eftir að litháensku flippararnir stælu tíunda sætinu af henni Silvíu. Mér fannst þeir alveg eiga það skilið - fannst þeir þrælskemmtilegir. Játa meiraðsegja fúslega uppá mig að hafa kosið þá sjálfur.

Annars vel viðunandi að hafa grísað á sjö af tíu: Karóla sneri á hana Kate Ryan og írsku rólegheitin fóru inn í staðinn fyrir slóvenska stuðið.

En Silvía? Mér fannst hún fín. Ég hafði gaman af henni. Þetta var góður djókur sem margir náðu. Og nú er hann búinn.

Eða ekki...

Kvöldið í kvöld verður skemmtilegt á að horfa.

2006-05-18T13:58:00.000Z

Kvöldið í kvöld verður skemmtilegt á að horfa. Mér sýnist allt stefna í það.

En hvernig fer þetta svo?

Bosnía/Hersegóvína er algjörlega garanteruð áfram - það er útilokað að balkneska rómantíkin klikki. Finnsku skrímslarokkararinir eiga líka að vera nokkuð öruggir með þetta - þótt ég sjái nú ekki í hendi mér að Evróvisjón verði í Helsinki árið 2007 ætti finnska númerið að hafa næga sérstöðu og költstatus til að verða meðal 10 efstu í kvöld.

Evróruslið er enn það sterkt að ég held að nokkur lög úr þeim skólanum ættu að komast áfram. Hún Tina Karol ku vera að gera góða hluti fyrir Úkraínu og fer nokkuð örugglega áfram. Hún er líka svo mikill, öh, listamaður. Sennilega munu lögin frá Tyrklandi, Belgíu, Makedóníu og Slóveníu komast áfram líka. Dima Bilan er nokkuð öruggur áfram með sitt rússneska pródúsentapopp. Og ég gæti alveg trúað armenska númerinu til að koma á óvart.

Það er eitt risastórt spurningamerki hvernig henni Silvíu Nótt verður tekið. Hún gæti átt eftir að taka kvöldið með trompi. En hún gæti líka lent í sextánda sæti. Samt, með henni er ég kominn með lista yfir þau tíu lönd sem ég spái áfram eftir kvöldið. Þótt svo fari ekki verð ég samt yfir mig ánægður ef númerið verður annaðhvort a) skemmtilegt eða b) risavaxnasta fíaskó sem sögur fara af frá upphafi. Hvorttveggja í senn er líka ánægjulegur möguleiki.

Maður þarf ekki að lifa í voninni. En stundum er það bara skemmtilegra svoleiðis.

Ég vek athygli á að sænsku drottningarnar tvær eru úti í kuldanum. Ég held að Karóla verði Selma ársins. Og Sandra Oxenryd mun ekki ná að abba sér og Eistlandi yfir á laugardagskvöldið (Er riffið ekki alveg örugglega úr "Does your mother know?" Eða er þetta kannski "Voulez-Vous" riffið á helmingi minni hraða?). Önnur hvor þeirra gæti þó sloppið inn á kostnað einhvers úr evróruslpakkanum (nema Úkraínu).

Mér finnst írska lagið hreinasta hörmung. En hann Bwian gæti samt stolist inn á kostnað einhverra af sætu strákunum (Armeníu eða Slóveníu), sérstaklega ef evróvisjónömmurnar nenna að hringja inn og senda SMS. Hann er alveghreint right up their alley. Svo hugsa ég til þess með skelfingu að það er ekki útilokað að kýpverska bimbóið komist áfram.

Aðrir held ég að geti bara fengið sér rettu og gleymt þessu.

Sérstök persónuleg uppáhöld sem komast pottþétt ekki áfram en sem enginn ætti að missa af eru frá Andorra, Albaníu og Litháen. Ef hin íturvaxna Jennifer syngur í roðagyllta korselettinu er ég alvarlega að íhuga að taka upp á víðgesjón fyrir sjálfan mig. Það stefnir í að hinn albanski Luiz Ejlli verði svo hallærislegur að það verði dýrðlega krúttlegt. Og litháenska númerið held ég í alvöru að verði mjög skemmtilegt (og flott í tauinu): í sanngjörnum heimi væri möguleiki að LT United gæti stolið húmorsætinu af henni Silvíu.

Annað er frá því að vera afskaplega óinteressant og lítt spennandi pissupásupopp (Portúgal, Holland, Mónakó) yfir í það að vera svo slæmt að það væri glæpur gegn lágmenningunni að missa af því (Pólland, Búlgaría, Hvíta Rússland).

Og þá er það upptalið.

Förum mjög hratt yfir sögu með það sem er í...

2006-05-15T13:53:00.000Z

Förum mjög hratt yfir sögu með það sem er í vændum á úrslitakvöldinu.

Mér fannst lettneska a-capella bojbandið afskaplega sætt og bersnki sjarminn fleytti því yfir hnökra í vókalíseringum. Ég er yfir mig hrifinn af blúgrass í Evróvisjón, svona sem konsepti, en fannst þýska númerið ekki gera það aaalveg nógu skemmtilega. Hvorki norska né danska lagið er þess legt að ég nenni að láta það fara í taugarnar á mér, ósköp meinlaust sosum. Króatísku pinnahælarnir eru stórskemmtilegir, groddalegheit og gaman. Rúmenía sendir evrórusl - vel pródúserað evrórusl af bestu gerð, en rusl samt sem áður. Frakkland heldur uppteknum hætti með að senda gufuþvegna moðsöngva sem mér er einhvernveginn ósköp vel við, ólíkt öllum öðrum. Ég tala ekki vel um gríska lagið - ósköp vel gert sosum en mér finnst þetta lag vera nákvæmlega eins og eitthvað sem ég kem ekki fyrir mig...

Annað er hrein hörmung (Sviss, Moldavía, helvítis hræsnisfulli friðarsöngurinn frá Ísrael, Tómatsósusystur, Malta) og breska framlagið sýnu verst.

Hvað varðar Evróvisjón

2006-05-12T10:49:00.000Z

Hvað varðar Evróvisjón þá er Sigmar Guðmunds kominn til Atenu. Ég fylgist spenntur með framhaldinu.

Fingur Peter Lorre

2006-05-12T10:09:00.000Z

Í veikindunum um daginn kom ég mér loksins til að horfa á þá ágætu mynd, M eftir Fritz Lang.

Það var eitthvað mjög uggvekjandi við Peter Lorre í titilhlutverkinu sem ég kom ekki alveg fyrir mig til að byrja með (fyrir utan að hann var stjörnuleikari). Svo áttaði ég mig á að það hafði eitthvað að gera með hendurnar á honum - þær voru óvenju þykkar, kubbslegar og kjötmiklar. En það var samt ekki bara það, og ekki heldur hvernig þær mjókkuðu fram á kjúkurnar, eða hvernig hann hélt þeim út eins og klóm í dramatískustu atriðunum...

Svo small það.

Fyrst gat ég ekki betur séð en allir fingurnir á honum væru jafnlangir. En nánari skoðun leiðir í ljós að þeir fjórir sem standa fram úr greipinni snúa öfugt, ef svo má segja: Baugfingur er lengstur. Langatöng og litliputti eru svipuð að lengd. Og vísifingur er áberandi stystur, litlu lengri en þumallinn.

Ég á bágt með að ímynda mér mikið óhugnanlegri líkamlegan effekt. Nema ef vera skyldi að hann væri jafnvígur á hægri og vinstri.

10 000 Tregawött

2006-05-12T09:58:00.000Z

Ég vil benda þeim sem ekki hafa litið þangað nú þegar að tékka á tíuþúsund tregavöttum. Ljóðið er alive and well í Tungubökkum.

10: Muzica Ortodoxa Bizantina - ???

2006-05-11T14:01:00.000Z

10: Muzica Ortodoxa Bizantina - ???

Rúmenskur vinnufélagi minn rétti mér fyrr í vor heimabrenndan disk með rúmenskum karlakór að syngja ortódox-kirkjutónlist. Engar upplýsingar um lög eða flytjendur nema þessi þrjú orð: "Muzica Ortodoxa Bizantina." En þetta er gríðarlega falleg tónlist. Dálítið eins og karlkyns útgáfan af búlgarska kvennakórnum Angelite (sem við hjónin erum einmitt að fara að sjá um aðra helgi) þótt útsetningar séu allar einfaldari og tónninn dulmagnaðri.

Þetta er tíunda lagið af diskinum og tíunda lagið af listanum, og lýkur hér iPod-bloggi.

9: Antony & The Johnsons - For Today I'm a Boy

2006-05-11T13:57:00.000Z

9: Antony & The Johnsons - For Today I'm a Boy

Fyrst þegar ég heyrði þetta lag skildi ég ekki alveg útaf hverju öll þessi læti voru. Og skil það ekki alveg ennþá. Nú eigum við blessaðan diskinn og höfum séð hann Antony á tónleikum í tvígang og mér finnst hann... frábær. En þetta lag hefur samt aldrei verið í tiltakanlegu uppáhaldi hjá mér.

8: Mugison - I Want You

2006-05-11T13:53:00.000Z

8: Mugison - I Want You

Mugison getur verið afar svalur. Ég get ekki sagt að mér finnist Mugimama is this monkeymusic vera ein samfelld snilld frá upphafi til enda. En þetta er samt helvíti flott lag hjá honum stráknum.

7: Emilíana Torrini - Tomorrow

2006-05-11T13:49:00.000Z

7: Emilíana Torrini - Tomorrow

Kóver á lagi úr Bugsy Malone. Ég hef reyndar aldrei verið neitt yfir mig hrifinn af Croucie D'ou La - bara fundist hann svona la-la. En hann er samt þarna inni.

6: Bleikar mussur - Ég pant vera Ameríka

2006-05-11T13:46:00.000Z

6: Bleikar mussur - Ég pant vera Ameríka

Obbosí. Þetta var alveg óvart.

Þess má geta að nafnið á hljómsveitinni er ekki rétt.

En ég er alltaf jafnánægður með þetta.

5: Jablkon - Chmury

2006-05-11T13:37:00.000Z

5: Jablkon - Chmury

Yndislegir tékkneskir rugludallar sem ég sá á bakstrætisknæpu í Dyflinni haustið 1993 með Adda Arngríms og Frosta. Spiluðu á klassíska gítara, þvottabretti, hrossabresti og önnur heimatilbúin skrapatól. Trommarinn í þessari hljómsveit er sá trommuleikari sem mest líkist Dýra í öllum heiminum.Við kröfðumst þess að fá diskana okkar áritaða og linntum ekki látum fyrr en við höfðum ruðst baksviðs og inná greyin karlana þar sem þeir sátu í mestu makindum og slöppuðu af yfir bjór og sígó. Þeir tóku okkur vel.

Þetta lag er af hinum yndislega diski, Baba Aga.

Hljómsveitin ku enn vera starfandi.

4: The Blue Nile - Stay

2006-05-11T13:32:00.000Z

4: The Blue Nile - Stay

Fyrsta lagið á B-hlið plötunnar A Walk Across the Rooftops, sem kom út... 1983, minnir mig. Fyrsta plata þessarar annars alltof vanvirku hljómsveitar. Hljómurinn vitaskuld afskaplega eitís, enda um að ræða gáfumannapopp frá þeim tíma þegar gáfumannapopp var aðalmálið. En tónlistin lifir.

3: Roger Whittaker - Elizabeth Serenade

2006-05-11T13:29:00.000Z

3: Roger Whittaker - Elizabeth Serenade

Af hinni yndislegu plötu The Greatest Hits of Roger Whittaker Live.

Já ég veit.

Roger karlinn er flautuþyrill af guðs náð og sýnir það og sannar í þessu geðþekka lagi. Öll lögin á þessum diski byrja á töluðu intrói þar sem hann spjallar við públíkúm um næsta lag, sem gefur þessu öllu ótvírætt "personal touch."

2: Throwing Muses - Soap and Water

2006-05-11T13:28:00.000Z

2: Throwing Muses - Soap and Water

Grófur og groddalegur alt-köndrírokkari af hálfskífunni The Fat Skier. Aðdáun mín á þessu bandi er kunn fyrir.

1: Pixies - Ed is Dead

2006-05-11T13:24:00.000Z

1: Pixies - Ed is Dead

Lag af C'mon Pilgrim, demóteipi sem (skv þjóðsögunni) var það fyrsta sem skátarnir á hinu goðsagnakennda útgáfufyrirtæki 4AD heyrðu og urðu svo impóneraðir að það var gefið út óbreytt. Yndislegt lag, eins og öll af sömu plötu.

iPod shuffle blogg

2006-05-11T13:23:00.000Z

Ég sá um daginn hjá Oddi að menn hafa stokkað upp lögin á iPodinum sínum og svo skrifað um 10 fyrstu lögin sem koma upp. Ég ætti að vita betur en svo að gera þetta, þar sem einhverjir eiga ábyggilega eftir að gera grín að mér og mínum breiða tónlistarsmekk. En ég læt slag standa. Þetta verður bloggað á rauntíma.

Ég get ekki að því gert

2006-05-11T13:11:00.000Z

Ég get ekki að því gert en mér finnst Essó-fíaskóið í gær vera fyndnasta Silvíu-Nóttar-grín frá upphafi. Í hvert skipti sem ég sé fyrir mér hana Ólafíu Hrönn trúðmálaða að skattyrðast við greyin grátandi litlu börnin fer ég að flissa eins og fáráðlingur. Þetta var fínasta stund Silvíu Nóttar frá upphafi.

Evróvisjónsplögg

2006-05-10T16:43:00.000Z

Svo má ég til að benda á að hægt er að nálgast nokkra evróvisjónsgullmola í Gvendarbrunninum.

Evróvisjónsblogg

2006-05-10T16:10:00.000Z

Ég er búinn að tjá mig nóg um hana Karólu. Eistneski Abba/köndríbræðingurinn er skárri, en ekki svo miklu nemi. Ég er sennilega einn af fáum utan Eystrasaltslandanna sem finnst litháenska lagið ekki algjör hörmung; það bjagar mig kannski eitthvað hvað mér fannst þeir fínir í tauinu strákarnir, feitir hnútar og svona. En Portúgal er búið að glata plottinu endanlega - þar er þjóð sem mætti fara að slá öllu upp í grín og kæruleysi. Bosníska lagið er kannski ekki alveg sami smellur og Lane Moje var um árið, en velkominn entrans samt sem áður.

Silvía Nótt er hafin yfir mína gagnrýni.

Fúlir dagar

2006-05-09T10:50:00.000Z

Fúlir dagar. Ég hef legið veikur síðan á laugardag - og það ekki einu sinni með neitt merkilegt, bara hausverk og velling uppundir 39. Svo frúin tók móður sína með í leikhús á sunnudagskvöldið.

Ég mun skrifa eitthvað komprehensíft um síðasta forkeppnispekingaþáttinn síðar í vikunni, og jafnvel próspektíft um undanúrslitin öll. Læt mér nægja sem stendur að benda á að eitís-fílingurinn í yfirmáta sænska laginu hennar Karólu er svo alltgegnumsýrandi að viðlagið er sláandi líkt júrósmellinum hans Eyva frá 1987, Norðurljós:


Við norðurljós            (við norðurljós)
Með nýja rós              (með nýja rós)
Ó ástin mín               (úúúúúú)
Með epli og vín           (úúúúúú)
Við örkum heim til þín... (aaaaaaa)

Nei andskotakornið. Þarna hlýt ég að hafa farið yfir strikið.

Svo horfir sem muni rætast úr símamálum ...

2006-05-05T16:15:00.000Z

Svo horfir sem muni rætast úr símamálum er líður á næstu viku - ég lagðist í innkaup á internetinu. Í sömu rafrænu búðarferð skellti ég mér á tvo miða á lokasýningu Eldhúss eftir máli á sunnudagskvöldið kemur.

Svo það er leikhús þrjú kvöld í röð þessa helgina fyrir okkur hjónin, ýmist sitt í hvoru lagi eða saman.