<$BlogRSDUrl$>

05 maí 2006


Tölum aðeins um Evróvisjón.

Ég sá spekingaþáttinn á laugardagskvöldið var og ögn aftur til upprifjunar eftir miðnættið í gærkveldi. Vitaskuld bar finnska framlagið af sem gull af eir. Þessutan fær tyrkneska framlagið prik frá mér, í það minnsta ef það verður sungið á frummálinu á keppniskvöldinu (það er þó langtífrá besta lag sem ég veit leggja viðlagið undir að hrópa SUPERSTAR! SUPERSTAR! SUPERSTAR! ad nauseam). Rússneski gulldrengurinn skorar feitt hjá mér fyrir slepjulegustu sítt-að-aftan klippingu vestan Úralfjalla. En lagið þótti mér lítt spennandi, sem og þau frá Mónakó (þótt hann Albert prins hafi engu gleymt í því hvernig velja skal sætar stelpur), Úkraínu (dittó til þesslenska ríkisútvarpsins), Makedóníu (dittó) og Hollandi (etc). Um pólska framlagið get ég ekki talað öðruvísi en illa.

Það úkraínska er þó ótvírætt þeirrar náttúru að auðvelt er að fá reffrengen á heilann. Sem telst bæði kostur og galli.

Aldrei þessu vant held ég að Finnar eigi séns (þótt þeir séu enganveginn öruggir) til að komast uppúr undanrásum. Tyrkneska og úkraínska lagið koma líka sterklega til greina. Ég þarf að hlusta betur á makedónska lagið til að gera upp hug minn með möguleika þess (en man að ég fékk vægan snert af samnefndu heilkenni strax við fyrstu hlustun). Og ef engir fleiri sætir strákar koma fram í þættinum á morgun á hann Dima Bilan alveg sæmilegan séns í þetta líka, strákurinn.
by Hr. Pez

This page is powered by Blogger. Isn't yours?

Weblog Commenting by HaloScan.com