<$BlogRSDUrl$>

23 maí 2005


Sjötíu prósent skor og allir sáttir. Sigurvegari kvöldsins skiljanlegur, þótt hann hafi ekki verið í uppáhaldi á þessum bænum. Ég var öldungis úti að skíta með árangur Þýskalands og Spánar (note to self: aldrei spá neinum af risunum fjórum velgengni nokkru sinni framar). Króatíu vantaði bara herslumuninn í slagnum um tíunda sætið við Danmörku/Noreg. Bæðevei fannst mér bara ánægjulegt að sjá hvað honum Kobba Svæstrúp gekk vel - þeir voru sætir strákarnir. Og ligeglad. Ég er gáttaður sem aldrei fyrr á velgengni Möltu, en er ögn sáttari en áður við frammistöðu Ísraels. Ég er meiraðsegja farinn að muna lagið (og jafnvel fá á heilann), og finnst það ekki þess vert að láta fara í taugarnar á sér.

Ég fann þarna undir restina á bloggtörninni fyrir dálítilli Evróvisjónsþreytu. Ég veit ekki hvort ég nenni að standa í þessu að ári í óbreyttri mynd. En ef loksins! loksins! yrði forat aftur hér heima (eins og fingrabrúðan hefur gefið í skyn), þá myndi mig eflaust langa til að tjá mig eitthvað um það. Bara vonandi að einhverjir rokkarar myndu þá senda inn. Sem flestir. Jan Mayen? Jakobínarína? Brúðarbandið? Hraun? Tony Blair?

Og látum við þá lokið Evróvisjónsþönkum í bili. Næst: góðir tónleikar (og diskur), auk annarra tíðinda.
by Hr. Pez

This page is powered by Blogger. Isn't yours?

Weblog Commenting by HaloScan.com