<$BlogRSDUrl$>

04 mars 2005


Slökum aðeins á núna - það er föstudagur.

Í feita tónlistarpakkanum sem Amazon sendi mér um daginn var meðal annars platan sem um árabil var hinn heilagi kaleikur poppsins: Smile með Brian Wilson. Ég er búinn að renna honum nokkrum sinnum og er mjög sáttur við hann.

Áður var ég búinn að heyra ýmsar þjóðsögur um þessa týndu plötu, þar á meðal söguna um lagið "Fire," sem Wilson fékk strengjasveit til að spila með brunaliðshatta á hausnum meðan hann kveikti eld í ruslafötu á miðju gólfinu. Allt fyrir réttu stemminguna.

Stuttu eftir þetta átti hann að hafa misst vitið.

Í endanlegri mynd kallast þetta lag "Mrs. O'Leary's Cow." Ég hafði áður rekist á téða kú í Far Side safni eftir Gary Larson, í sex ramma teiknimyndasögu sem var titluð "The life and times of Lulu, Mrs. O'Leary's ill fated cow" (en systursaga hennar man ég að kallaðist "The life and times of baby Jessica"). Þetta var mikil sorgarsaga: kýrin Lúlú afrekaði meðal annars að hrasa um stein, velta mjólkurfötu um koll og kveikja í hlöðu.

Þegar ég rakst á þetta lag eftir Brian Wilson langaði mig allt í einu að grafast fyrir um það hvað þessi óheillakýr hefði haft á samviskunni. Sem leiddi til þess að ég fræddist um brunann mikla í Síkagó í október árið 1871. Það var fróðlegur lestur, sérstaklega það að sagan um að kýrin hennar frú O'Leary hefði orsakað brunann með því að velta lampa um koll væri borgarþjóðsaga.

Svo nú veit ég það.

P.S. Við leit mína að upplýsingum rakst ég líka á þessa skondnu villumeldingu.
by Hr. Pez

This page is powered by Blogger. Isn't yours?

Weblog Commenting by HaloScan.com