<$BlogRSDUrl$>

15 mars 2005


Hafís herjar á norðurstrandir. Ekki sá nógu vel út úr kófinu í Húnavatnssýslum til að við gætum greint fjandann í mynni Húnaflóa á leið heim á sunnudaginn var.

Ferðin norður var annars ljúf. Við hittum fjölskyldu mína. Við fórum í afmæli heim til kisumömmunnar. Við sáum talandi páfagauk í Blómavali.

En hvað, ekkert meira um landsmálin? Hefurðu ekkert lengur að segja strákur?

Hvað er hægt að segja. Ég ræddi síðustu tíðindi úr útvarpshúsinu fjálglega við föður minn yfir viskíglasi á laugardagskvöldið. Sú var tíðin að ég nennti að æsa mig yfir dónaskapnum í landsherrum af báðum kynjum. Hrópaði "Hvað halda þau að við séum?!" Komst svo með reynslunni að því að þau halda ekki neitt um það - þau vita það fullvel. Þess vegna eiga þau eftir að komast upp með þetta eins og allt annað. Tvöföld gjöf á garðann á hverju kvöldi, klukkan sex og sjö. Rekið í réttirnar með fjögurra ára millibili. Og sláturtíð í kjölfarið. Kynt upp í kjötkötlunum.

Ætli það sé tilviljun að það munar bara einum staf á orðunum rola og rolla?

Móðir mín fékk þó plús í kladdann hjá mér þegar ég komst að því að hún væri búin að segja sig úr Framsóknarflokknum, á gamals aldri. Mín bara með steitment.

Feitt respekt til gömlu.
by Hr. Pez

This page is powered by Blogger. Isn't yours?

Weblog Commenting by HaloScan.com