<$BlogRSDUrl$>

04 nóvember 2004


Ég var að fá "hver kannast ekki við þetta" ruslpóst sem aldrei þessu vant fékk mig til að hugsa, hei, ég kannast við þetta!

Í pósthólfið í netbankanum mínum bárust skilaboð sem byrjuðu svona:

"Gleymirðu oft aðgangsorðum sem þú notar sjaldan? Í hinu nýja Lykilorðasafni Netbankans geturðu geymt öll notendanöfn og lykilorð sem þú þarft að muna."

Hei frábært, hugsaði ég, þar sem ég man aldrei þessi lykilorð sem þarf að slá inn til að millifæra í netbankanum. Svo las ég áfram:

"Af öryggisástæðum þarft þú að stofna aðgangslykil sem er alltaf notaður þegar fletta þarf upp í safninu. "

Og þá hugsaði ég NEEEEEIIIIIII!!!!!!!!! EKKI AFTUR!

Það hljómar kannski ágætlega á rafrænum pappír að leggja bara á sig eitt númer í staðinn fyrir öll hin. En eitthvað segir mér að þetta yrði fyrir rest bara enn eitt númerið sem maður þyrfti að muna.

Kannski maður ætti bara frekar að hverfa aftur til fortíðar og fara að geyma peningana undir koddanum, eða í handraðanum á kistunni við fótagaflinn.

Nei hvernig læt ég. Ég á enga peninga.

"Já ég man nú þá daga börnin góð, þegar fólk hafði ekkert Lykilorðasafn! Og þurfti sjálft að muna öll þessi númer! Hugsið ykkur bara!"
by Hr. Pez

This page is powered by Blogger. Isn't yours?

Weblog Commenting by HaloScan.com